Uticaj tipa poremećaja pisanja na školski uspjeh učenika sa disgrafijom - Sladjana Ćalasan; Mile Vuković; Bojana Vuković; Bojana Mastilo; Andrijana Bakoč; Ivana Zečević (Биомедицинска истраживања, 2017)
Uvod. Disgrafija je poremećaj u ovladavanju vještinom pisanja kod djeceočuvanih intelektualnih sposobnosti, očuvanog vida i sluha, adekvatne obukeu školi i odgovarajućih socio-ekonomskih uslova. Poremećaj pisanja možeda se manifestuje oštećenjem rukopisa i jezičkim deficitima. Cilj ispitivanjaje bio da se utvrdi uticaj tipa poremećaja pisanja na školski uspjeh učenikasa disgrafijom.Metode. Uzorak se sastojao od 461 učenika trećih, četvrtih i petih razredatri gradske škole na području Republike Srpske. Pomoću testa za procjenudisgrafičnosti rukopisa i na osnovu jezičke analize svakog pojedinačnog rukopisa,izdvojen je poduzorak od 42 ispitanika sa disgrafijom, uzrasta od 8 do11 godina, oba pola. Istraživanje je realizovano u aprilu i maju 2015. godine.Rezultati. Među ispitanim učenicima 42 (9,1%) ima disgrafiju koja je u značajnovećem procentu prisutna kod dječaka (7,6%) nego kod djevojčica (1,5%). Nijeuočena statistički značajna razlika između ispitanika različitog pola i školskoguzrasta u pogledu stepena disgrafije. Teži stepen odstupanja/kašnjenja uzrelosti rukopisa u odnosu na hronološki uzrast prisutan je isključivo kodispitanika sa izrazito disgrafičnim rukopisom. Pronađen je značajno većiprocenat grafomotornih (71,4%) u odnosu na jezičke disgrafije (28,6%). Djecasa jezičkom disgrafijom postižu značajno niži uspjeh u školi i nižu ocjenu izsrpskog jezika u poređenju sa djecom sa grafomotornom disgrafijom.Zaključak. Rezultati pokazuju prisustvo disgrafije kod djece školskog uzrastakoja se značajno češće javlja kod dječaka nego kod djevojčica. Grafomotornadisgrafija se statistički značajno više ispoljava kod djece školskog uzrasta od
Keywords: rukopis; grafomotorna disgrafija; jezička disgrafija; školski uspjeh